Blog

Een persoonlijke klassieker

on 5 juni 2015

Ik heb iets met de Halve Marathon Oostland. Nu al. Het evenement is nog nat achter de oren, maar is voor mij nu al een persoonlijke klassieker. De eerste editie in 2013 was namelijk mijn allereerste 21,1 kilometer ooit. Een mijlpaal die ik een half jaar daarvoor niet eens in mijn vizier had. Een half jaar daarvoor rookte ik namelijk nog vrolijk en vond ik rennen naar een trein al zwaar overdreven (en vooral ook fysiek zwaar). Tot ineens die dag in het voorjaar dat ik een sigaret uitmaakte en besloot dat het de laatste was. En er mochten ook wel wat kilo’s af… Dus besloot ik te gaan hardlopen. Ik mat mezelf een paar schoenen aan voor een bedrag wat ik enkel kon rechtvaardigen door het uit te drukken in niet gekochte pakjes sigaretten en trok de Oostlandse weilanden in.

Na mijn eerste runs werd het idee geboren een marathon te gaan lopen. Liefst het jaar erop. Dit betekende natuurlijk wel dat ik er helemaal voor moest gaan. Niet enkel een korte zondagmiddagrun en vervolgens doordeweeks mezelf voorhouden dat ik toch echt even op de bank moest hangen om nog een paar leveltjes Angry Birds af te tikken. Ik knutselde dus een schema in elkaar met wat wedstrijden erin: een 5 kilometer bij een atletiekvereniging in Zoetermeer, een 10 langs de grachten in Delft en – vooruit, dan maken we er een dagje van – een 15 over Nijmeegse heuvels. Ik wilde ook graag een halve lopen in wedstrijdverband. En ineens was daar de Halve Marathon Oostland. Alsof iemand doorhad dat deze afstand begin september met een start praktisch in mijn achtertuin perfect zou uitkomen!

En perfect was het. Van de zeikregen aan de start tot aan de stralende zon bij de finish. Ik genoot van de enthousiaste toeschouwers, het prachtige parcours met gezellige doorkomst in Berkel en ik genoot van het simpele feit dat ik in mijn eigen regio een evenement als dit kon lopen. Toen in finishte wist ik het dan ook al zeker: ik sta aan de start van de tweede editie. En dat stond ik. Deze was wederom top georganiseerd en ook na die tweede finish wist ik: dat wordt een derde. En dat wordt het! Ik loop zondag 6 september een rondje van 21,1 kilometer door mijn eigen achtertuin bij de derde editie van deze moderne klassieker. Loop jij met me mee?

Piet van AdrichemEen persoonlijke klassieker